Wszystkie dzieci nasze są

Wszystkie dzieci nasze są

Artystki/ artyści/ osoby artystyczne: Karolina Balcer, Lucia Dovičáková, Aneta Grzeszykowska, Dagmar Hochová, Lenka Klodová, Eva Koťátková, Yarema Malashchuk and Roman Khimei, Markéta Magidová, Rafał Milach / Archiwum Protestów Publicznych, Tamara Moyzes and Věra Duždová Horváthová / RKP, Pražské matky,  Lucie Rosenfeldová, Kateřina Šedá, Jaśmina Wójcik

Kuratorki: Jitka Hlaváčková, Zuzana Štefková, Eliza Urwanowicz-Rojecka

Wystawa „Wszystkie dzieci nasze są” jest poświęcona tematyce dzieci w relacjach osobistych i społecznych, praktycznym aspektom rodzicielstwa, a także polityce instytucjonalnej i szerszym kontekstom ideologicznym. Wspólne zaprezentowanie przykładów międzynarodowej sztuki współczesnej umożliwia próbę analizy sposobów socjalizowania dzieci z dopasowaniem do określonych wzorców kulturowych oraz odzwierciedlania w tychże procesach doświadczeń z pogranicza tożsamości płciowych, etnicznych, kulturowych i innych – a także wartości i norm społecznych.

Korzystając z krytycznej teorii feminizmu, wystawa ukazuje procesy wychowawcze, edukacyjne i socjalizacyjne jako potencjalne źródło powielania opresyjnych relacji władzy i stereotypów powszechnie spotykanych w społeczeństwie. Zadaje również pytanie o potencjał sztuki jako mechanizmu podważania praktyk dyskryminujących oraz działań na rzecz promowania sprawiedliwych i opartych na szacunku relacji z Innym (w tym z istotami więcej-niż-ludzkimi), uznawania podmiotowości i sprawczości dziecięcej i planowania form włączania dzieci we wspólne budowanie świata. Wreszcie, co nie mniej istotne, prezentowane prace podkreślają nieoczywisty potencjał nienormatywnych i  przekładania ich na język praktyki artystycznej.

Tematyka wystawy obejmuje okres od (sprzed) poczęcia aż po dorosłość, z podkreśleniem faktu, że wszyscy zawsze będziemy dziećmi naszych rodziców: rodzicielstwo staje się często przyczynkiem do powrotu do „niedokończonych spraw” z własnego dzieciństwa. Zakres wystawy „Wszystkie dzieci nasze są” zostaje zatem rozszerzony o formy analizy relacji międzypokoleniowych i kwestii opieki – tak w kontekście wychowywania dzieci, jak i sytuacji dorosłych, stojących w obliczu konieczności opieki nad starzejącymi się rodzicami.

Zakres tematyczny wystawy jest rozległy: od praw reprodukcyjnych (w tym aborcji, antykoncepcji i przemocy okołoporodowej) po wpływ biotechnologii i genetyki na rodzicielstwo i opiekę nad dziećmi. Analizowany jest również temat edukacji – wraz z typowym dla dzieci wachlarzem ról odgrywanych przez nie w instytucjach spoza domen szkoły i rodziny. Wystawa porusza też kwestie presji społecznej związanej ze sferą rodzenia i wychowywania dzieci oraz swoistej okołoreprodukcyjnej dyskryminacji społecznej, wpisanej w ramy stereotypów płci, czynników ekonomicznych, przepisów prawnych i polityki systemowej. Wreszcie, wystawa bada relacje między dziećmi a rodzicami-artystami, a także znaczenie dzieci dla kontekstu sztuki w ujęciu instytucjonalnym.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury 

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Galeria Arsenał jest miejską instytucją kultury finansowaną z budżetu Miasta Białegostoku.

Miasto Białystok